روزنامه جوان در این باره نوشت: با این حال، وزیر کشاورزی میگوید قیمت تخممرغ منطقی است و از افزایش قیمت مرغ و برنج دفاع میکند. وزیر رفاه هم با توجیهاتش درباره ثروتمندان و معیار دهکبندی، خوراک یک سال عقلهای حیرتزده را فراهم کرد. خودروسازان روی خودروی مونتاژی تولید داخل ۲۰۰ میلیون و ۳۰۰ میلیون گذاشتند، برای بار چندم. میوه از باغ تا دست مشتری در شهرها سه یا چهار برابر میشود. نه باغدار بهرهای میبرد نه مصرفکننده. دولت کارشناسان اختیار ولایت استانها را به استانداران داده و آنان در اولین اقدام طبق گفته رئیس مرغداران، خروج مرغ از استان خود را ممنوع کردهاند و این موجب گرانی مرغ در تهران شده است. بانک مرکزی میگوید نرخ واقعی دلار ۹۰ تومان است و صدوخردهای بازار کاذب است، اما خودش دلار مسافرتی را به بالای صد تومان ارتقا داد. مرکز آمار ایران اعلام میکند گروه «خوراکیها و آشامیدنیها» در مهرماه بیشترین تورم را تجربه کرده است؛ نان و غلات با ۹۸ درصد افزایش قیمت، میوهها با ۹۴ درصد و سبزیجات با ۷۷ درصد صدرنشین جدول گرانیهای ماهانه قرار گرفتند.
رئیسجمهور نیز هفتهای دوسهبار میگوید که قصدی برای ریاستجمهوری نداشته است. حامیان او و اعضای شورای راهبری او مثل خاتمی و عباس عبدی و دیگران به جای این گرانیها درباره تقابل دین و آزادی و تجاوز یک بازیگر به بازیگر دیگر حرف میزنند و مینویسند. سخنگوی اصلاحطلبان نیز فقط درگیر پوتین و لنگه کفش ظریف است. محمد قوچانی که اسفند ۱۴۰۱ وقتی دلار ۵۰ هزار تومان و گوشت ۱۵۰ هزارتومان بود (سهدلار) تیتر میزد «طغیان گوشت»! حالا که دلار ۱۰۰ هزار تومان و گوشت یک میلیون تومان (دهدلار) است، به قالیباف حمله میکند که چرا به رئیس من (روحانی) گفتهای اگر یک شهروند عادی هستی، سیاست خارجی نظام را خراب نکن. حزب کارگزاران همه اینها را رها کردهاند و دولت را برای تغییر کابینه زیرفشار قرار دادهاند. در مجلس هم برخی نمایندگان جوان بیشتر از این چیزها دنبال حسابکشی از شخصیتها هستند، چون اینجور کنشگریها در فضای مجازی بیشتر از قانونگذاری اصولی دیده میشود. تورم «محبوب قاتل» است. مردم میبینند با تورم قیمت خودرو و خانه و وسایل آنان گران میشود و میتوانند قسطهای آن را که مربوط به زمان ارزانی بوده آسانتر پرداخت کنندو به تورم مثل یک محبوب مینگرند، اما نمیدانند که آن محبوب قاتلی است که اینگونه خود را دوستداشتنی نشان میدهد. دولت یکبار با منت و آزار حقوق کارگر و کارمند را در اول سال بالا میبرد، اما در طول سال خدمات خود را چندبار گران میکند. شهرداری و باقی جاها نیز همینطور. اینها همه یعنی ناکارآمدی در کنترل گرانی و تورم. تعریف دیگر از آن فریبکاری است.